Takie tam.

Sąsiadowi z dziewiątego piętra gratuluję szybkich nóg i refleksu. Drzwi od bramy nie udało mu się zatrzasnąć, więc bez rozbrajania domofonu weszłam za nim do klatki, ale drzwi od windy zatrzasnął mi pod nosem i pojechał. W myślach zaklinałam go tylko, żeby nie był jełopą ostatnią i domknął drzwi wysiadając, gdyby tego nie zrobił, unieruchomiłby windę na amen. A ja na dole z siatami.

Winda przyjechała, a ja jadąc nią do domu wymieniałam pod nosem części ciała sąsiada, których porośnięcia parchami mu życzę.

Tak, jestem socjopatką. Przyznaję się do tego całkiem oficjalnie.

Miły człowieku, jeśli nie podnoszę telefonu, to oznacza to, że nie mogę z Tobą rozmawiać lub po prostu nie mam ochoty. Nie muszę. Nie ma ustawy, która by mnie do tego zmuszała. Nie jestem operatorem dyżurki pogotowia ratunkowego.

Miła człowieczko, skoro nie udało ci się od jakiegoś czasu ze mną spotkać, może to oznaczać, że nie mam nastroju do spotkań. Niekoniecznie oznacza, że Cię olewam, ostatnio gdy się widziałyśmy niechcący mnie uraziłaś czy coś. Po prostu nie spotkam się z Tobą w najbliższym czasie, bo nie. Odezwę się, gdy nastrój do spotkań wróci.

Dziękuję za uwagę.