Praca mnie zeźliła. Kazali zostać na weekend, olać zajęcia na uczelni (sama sobie za to płacę…). Dzisiaj uznali że dają szanse by mieć “nice weekend in Bucharest” - czyli czas wolny, za który nie oddadzą urlopu. Wyraziłam niezadowolenie z powyższego faktu. Dostałam alternatywną propozycję - mogę pojechać na weekend do Warszawy, ale żeby to się opłacało, muszę tam zostać do środy. A bukaresztańska robota sama się nie zrobi - a za jej niezrobienie się mam być odpowiedzialna. To ja mam to w nosie.
Zamiast pracować do upadłego, tak rozkładam zadania, żeby musieć przyjść do pracy w sobotę chociaż na chwilę. Cmoknijcie się w dzyndzla, mili państwo. Albo gdzie indziej.

• kubki zielonej herbaty: 3
• redbulle: 1
• spektakularne sukcesy: 1
• katastrofki załatane od ręki: 2
• znalezione RONy: 3003 (niestety tylko na papierze, w środkach trwałych)
• ludzie wyrzuceni z pokoju, żeby nie przeszkadzali: 4
• maile do Hindusjan: 8 (w tym jeden z pogróżkami)
• bezczelne odzywki do szefostwa: 2

Całkiem udany dzień.

Na flipczarcie rozpisałam co kiedy robię - przepisując to z wielkiego gantta naszego projektu. Wiem, kiedy spodziewać się kataklizmu, a kiedy może być luźniej[1].

Trzymam się tego uparcie, jeśli ktoś mi zawraca gitarę z czymś czego nie ma w planie, z uśmiechem i spokojem odpowiadam “przykro mi, dzisiaj jest dzień zarezerwowany dla AR, zresztą spójrz na plan…”.

Hindusjanie przetwarzają dane. A ja mam… nie, nie napiszę tego słowa na s, które wywołuje burzę.

[1] wczoraj miało być luźniej, wyszłam z pracy o 20.

W nocy jest duszno i gorąco. Rozwiązania są następujące:

a) mogę włączyć klimę, która chodzi jak młockarnia

b) mogę otworzyć okno, ale widok na Pałac Kultury determinuje jazgot samochodowy i czuję się tak jakbym miała głowę na  autostradzie

c) mogę się udusić

Co wybrałam? Zestaw: klima + okno. Było tak gorąco, że było mi kompletnie wszystko jedno.

Zaczęło się od maila:

[...]That is why you already got or you will get a T-shirt showing your stream and your support function.

[...] Our kind request is to wear them as much as possible [...]

[...] Trefore please were the red T-shirts with pride to be part of this major project and good luck in helping our End Users to be successful!

Od razu pojawiła się odpowiedź:

One week in one T-shirt?

Hope it will not be hot.

Mam czerwony T-shirt. Będę go nosić z dumą i radością - zwalnia z konieczności ubrania się w koszulę i garnitur

Czym się różni pokój business class od standardowego, w Park Hotelu w Bukareszcie?

Cechy:

• wysokie piętro (np 9, 10)
• widok na Pałac Kultury (ten ichni, czyli dom wolnej prasy)
• czajnik elektryczny, 2 filizanki, dwie torebki herbaty ekspresowej, 4 paczuszki kawy rozpuszczalnej, cukier
• frotowy szlafrok
• jednorazowe kapcie

W przeciwieństwie do pokoju standardowego, nie działa w nim sieć hotelowa, więc wbiłam się w jakąś niezabezpieczoną, ale nie mówcie nikomu…

I co jeszcze? Nic. Tak samo mało miejsca w szafie, mikra łazienka, klaustrofobiczny pokój.

Spędzę tu najbliższe dwa tygodnie. Mam własną herbatę

… and probably never again.

Goshdarnit!

Something has gone wrong with our servers. It’s probably Matt’s fault.

We’ve just been notified of the problem.

Hopefully this should be fixed ASAP, so kindly reload in a minute and things should be back to normal.

Potrzebowałam czegoś szczególnego, żeby stało się przedmiotem setnego wpisu. WordPress sam o to zadbał :>

W związku ze zbliżającym się setnym postem na moim blogu, postanowiłam trochę przewietrzyć i pozmieniać. Jak Wam się podoba? Z godnością przyjmę wszystkie słowa krytyki

Wciąż knuję jak przypiąć tu widget od last.fm - ale póki co, nie udało mi się. Może ktoś wie i mi podpowie?

Brzmi znajomo… Ciekawe, czy ktoś z mojej Fabryki już mnie namierzył (poza Ewą )